In 2006 stond Elvis Peeters met zijn roman De Ontelbaren op de shortlist van de Libris Literatuurprijs. Terwijl een nieuwe roman in voorbereiding is, rijpte intussen een indrukwekkende dichtbundel. Met dit poëziedebuut treedt hij voor het eerst als dichter naar buiten. Door de eenvoud van de taal lijken de gedichten van Elvis Peeters zich meteen prijs te willen geven, maar niets is minder waar. In Dichter heerst een aangename, soms verontrustende raadselachtigheid. Peeters toont in zijn poëzie hoe mensen voortdurend worstelen met hun woorden. Hoe ze al stamelend hun waarheid, ervaringen en drijfveren proberen te duiden, vaak tevergeefs. Met zijn bezwerende gedichten daagt hij de lezer uit ver achter de woorden te reiken en mee te reizen met de opgeroepen klanken en beelden. Dichter laat zich lezen als een oproep ’het weten’ los te laten en vooral onze intuïtie te laten zingen.

Read also